Members
Atle Pettersen – Vocals
Robin Ognedal – Guitar
Rein T. Blomquist – Bass
Jochim Strom Eklund – Drums
Nickolas Main Henriksen – Keyboards
ในปีนี้วงการเพลงจะคึกคักขึ้นกว่าเดิม ซึ่งก็คึกคักกว่าเดิมจริงๆละครับ เพราะตอนนี้มีหลายๆวงเริ่มทยอยออกอัลบั้มกันมาแล้ว ทางด้านโปรเกรสสีฟเมทัลนั้น นอกจาก Ihsahn ที่ออกอัลบั้มใหม่เมื่อปลายเดือนที่แล้ว ก็มีวงหน้าใหม่เพื่อนร่วมชาติที่ชื่อ Aspera ออกอัลบั้มชุดแรก กับค่ายโปรเกรสสีฟตัวพ่ออย่าง InsideOut โดยใช้ชื่อว่า Ripples ซึ่งก่อนที่จะ รีวิวงานชุดนี้ก็ขอเล่าปูมหลังคร่าวๆของวงเสียหน่อยก็ละกันครับ
Aspera นี้เดิมทีเคยใช้ชื่อว่า Illusions มาก่อน โดยก่อตั้งกันในปี 2005 และออกมาสองอีพีโดยที่ไม่มีสังกัด ส่วนสมาชิกวงในปัจจุบันก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก และพวกเขาก็เซ็นสัญญากับ InsideOut พร้อมกับเปลี่ยนชื่อมาเป็น Aspera นี้เมื่อปลายปีที่แล้วนี้เอง
1. Intro
2. Ripples
3. Do I Dare?
4. Remorse
5. Between Black & White
6. Catatonic Coma
7. Torn Apart
8. Traces Inside
9. Reflection
10. The Purpose
ดูเผินๆจากปกแล้วผมนึกว่าทาง InsideOut จะดึงวงพาวเวอร์เมทัลเข้ามาด้วยนะครับนี่ เพราะคนที่ดีไซน์ปกนี่ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย แต่เป็นคุณกุสตาโว ซาเซส นักออกแบบอาร์ตเวิร์คนามระบือที่เคยฝากผลงานให้กับอัลบั้มพาวเวอร์เมทัลหลายๆชุดรวมถึงโปรเกรสสีฟเมทัล (เช่นงานของ Suspyre เป็นต้น) อีกด้วย ซึ่งแต่ละวงที่เขาไปออกแบบให้นั้นส่วนใหญ่จะเป็นเมโลดิกเมทัลเสียมาก (ขอเรียบรวมๆแบบนี้ละกันครับ) และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือมือมิกซ์มาตรฐานยุโรปอย่าง Jens Bogren ซึ่ง มิกซ์ให้กับศิลปินดังๆมาแล้วมากมาย เรียกว่าความสวยงามทั้งภาพและเสียงมากันครบเครื่อง
ดนตรีของ Aspera นี้ก็ถือว่าตามสูตรโปรเกรสสีฟเมทัล คือมีริฟและลีดที่ซับซ้อนพองาม โชว์เทคนิคเปลี่ยนสัดส่วน และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือโซโล ซึ่งอย่างก็ต้องมีกันอย่างน้อยคนละท่อน ทั้งกีต้าร์และคีย์บอร์ด เช่นเดียวกับวงชื่อดังจากอเมริกันบางวง แต่ผมว่า Aspera นี้มีอะไรที่โดดเด่นอยู่พอสมควร ด้วยความที่ตัวดนตรีของวงนั้นเป็นเมโลดิกจัด จึงทำให้ภาพรวมออกมาดู “หวาน” ซึ่งก็หมายถึงว่าดนตรีนั้นก็จะมีความติดหูมากขึ้นไปด้วย และผมคิดว่าเมโลดี้ของพวกเขาดูจะมีความหวานยิ่งกว่าวงในประเทศใกล้เคียงและแนวใกล้เคียงกันบางวงเสียอีก
ภาคดนตรีของพวกเขาเหมือนจะได้อิทธิพลจากวงรุ่นพีจากประเทศใกล้เคียงอยู่พอสมควร แต่ซาวด์ที่พวกเขาสร้างขึ้นมานั้นทำออกมาได้เรียบง่าย ไพเราะ หนักแน่น และกระชับ ภาคกีต้าร์ก็สร้างริฟออกมาได้หนักแน่นและมีพลัง และท่อนลีดก็ใช้เมโลดี้ที่ติดหูง่าย ไม่ซับซ้อนมากนัก แต่เวลาโซโลก็ลีลาไม่แพ้วงรุ่นพี่ๆเลยละ ทางด้านคีย์บอร์ดนี้ก็มีบทบาทมากทั้งด้านการเป็นทางคอร์ดและการสร้างเมโลดี้เช่นกัน เรื่องโซโลก็เด็ดดวงไม่แพ้กับกีต้าร์เลยละ แถมทั้งสองชิ้นนี้ก็ยังประสานงานกันได้ดีอีกด้วย ส่วนเบสกับกลองก็สามารถเดินจังหวะได้อย่างหนักแน่นและมั่นคง ส่วนจังหวะที่ใช้นั้นก็มีความหลากหลายทำให้ตัวเพลงดูน่าติดตาม และยังสามารถฟังได้เรื่อยๆไม่น่าเบื่ออีกด้วย สำหรับเสียงร้องที่ Atle ร้องออกมาก็ได้โทนอารมณ์ที่หลากหลายอย่างเป็นธรรมชาติ และเขายังสามารถโหนเสียงสูงได้ดีอีกด้วย ส่วนเสริมเด่นๆก็เห็นจะเป็นเสียงประสานที่มีให้ได้ยินกันตลอดอัลบั้ม
ถ้าใครไม่ชอบเพลงที่ยาวมากนักก็ลองฟัง Do I Dare? และเพลงนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเพลงเด่นในด้านเทคนิคที่มีให้ได้ฟังกันพอสมควรทีเดียว ส่วนเพลงมาตรฐานยูโรเปียนโปรเกรสสีฟเมทัลก็ขอยกให้ไตเติลแทร็คไปเลยเพราะมีครบถ้วนทุกอย่าง ส่วนเพลงช้าที่ทรงพลังนี้ขอยกให้ Torn Apart ที่นักร้องนำของวงได้โชว์เสียงร้องที่ไพเราะและมีพลังได้อย่างเต็มที่
อัลบั้มแรกนี้ถือเป็นการเปิดตัวที่ดี (มาก) สำหรับศิลปินเบอร์ใหม่ของ InsideOut อย่าง Aspera นี้ และผมเชื่อว่าอนาคตของพวกเขาจะไปได้สวยอย่างแน่นอน และงานชุดนี้ก็เหมาะสำหรับคนที่เริ่มฟังโปรเกรสสีฟเมทัลอีกด้วย เพราะเป็นงานที่ฟังแล้วติดหูง่ายมากอีกหนึ่งชุดที่ไม่น่ามองข้าม
